Adenovirusna infekcija kod pasa obuhvata infekcije izazvane psećim adenovirusom tipa 1 i tipa 2. Tip 1 izaziva infektivni hepatitis i može oštetiti jetru, bubrege, oči i krvne sudove. Tip 2 prvenstveno zahvata disajne puteve i jedan je od uzročnika zaraznog kašlja kod pasa, koji često uključuje više različitih virusa i bakterija.
Infekcija se prenosi kontaktom sa zaraženim psom, njegovim izlučevinama i kontaminiranim predmetima, a kod tipa 2 i kapljicama iz disajnih puteva. Psi mogu širiti virus i bez vidljivih simptoma; posle infekcije tipom 1 mogu ga mesecima izlučivati mokraćom. Posebno su ugroženi nevakcinisani psi, naročito štenci. Boravak u većim grupama olakšava prenošenje infekcije.
Znaci bolesti zavise od tipa virusa i težine infekcije. Kod infektivnog hepatitisa mogu se javiti povišena temperatura, malaksalost, gubitak apetita, povraćanje, dijareja, bol u stomaku i poremećaji zgrušavanja krvi. Moguća je i žutica, a tokom bolesti ili oporavka može se pojaviti zamućenje rožnjače, poznato kao „plavo oko“. Infekcija tipom 2 često protiče blago, uz suv kašalj, a mogući su i iscedak iz nosa i povišena temperatura. Otežano disanje može ukazivati na teži tok ili komplikacije i zahteva brz veterinarski pregled. Ovi znaci sami po sebi ne potvrđuju adenovirusnu infekciju; dijagnoza se postavlja veterinarskim pregledom i odgovarajućim analizama.
Ne postoji specifična antivirusna terapija za ove infekcije, pa se lečenje zasniva na ublažavanju simptoma i potpornoj nezi prema stanju psa. U težim slučajevima mogu biti potrebni infuzija i bolničko lečenje. Antibiotici ne deluju na adenoviruse, ali ih veterinar može propisati kada postoji sekundarna bakterijska infekcija. Vakcinacija je osnovna mera prevencije; vakcine koje sadrže pseći adenovirus tipa 2 pružaju zaštitu i od infektivnog hepatitisa izazvanog tipom 1. Odvajanje zaraženih pasa i odgovarajuća higijena dodatno smanjuju širenje infekcije.
