Vestibularni sindrom nastaje usled poremećaja sistema koji psu omogućava održavanje ravnoteže i osećaj položaja tela. Znaci se često javljaju naglo: pas se zanosi, pada, kruži na jednu stranu ili teško stoji, a glava mu može biti nagnuta. Česti su i nevoljni, ritmični pokreti očiju, koji se nazivaju nistagmus, kao i mučnina i povraćanje. Sindrom nije jedna određena bolest: poremećaj može biti u unutrašnjem uhu ili vestibularnom živcu, ali i u delovima mozga koji učestvuju u održavanju ravnoteže.
Kod starijih pasa javlja se i idiopatski vestibularni sindrom, odnosno oblik čiji uzrok nije utvrđen. Starost psa sama po sebi nije dovoljna za ovu dijagnozu. Kod tipičnog toka ovog oblika znaci su najizraženiji tokom prvih 24 do 72 sata, a zatim se postepeno ublažavaju. Značajan oporavak često nastupa za jednu do tri nedelje, mada kod nekih pasa može ostati blag nagib glave ili nesigurnost pri hodu. Ovakav tok ne važi za sve uzroke vestibularnog sindroma.
Nagla pojava ovih znakova zahteva što skoriju veterinarsku procenu, čak i kod starijeg psa, jer se uzrok ne može pouzdano utvrditi samo na osnovu izgleda simptoma. Pregledom se razlikuju poremećaji unutrašnjeg uha i vestibularnog živca od oboljenja mozga i drugih stanja sa sličnim znacima. Pogoršanje, poremećaj svesti, epileptički napadi, novi neurološki znaci, uporno povraćanje ili nemogućnost uzimanja vode zahtevaju hitnu pomoć. Izostanak očekivanog poboljšanja kod pretpostavljenog idiopatskog oblika razlog je za ponovni pregled.
