Sindrom Voblera nastaje usled promena na međupršljenim diskovima ili koštanim i drugim strukturama vratnog dela kičme koje pritiskaju kičmenu moždinu, a ponekad i korenove nerava. Najčešće se javlja kod velikih i džinovskih rasa, naročito dobermana i nemačkih doga. Uzrast pojave i vrsta promena razlikuju se među psima, a nastanak oboljenja nije u potpunosti razjašnjen.
Tipični znaci su nesiguran, teturav hod, naročito zadnjih udova, slabost i spoticanje. Prednji udovi mogu imati kraći, ukočen korak. Bol u vratu i izbegavanje pokreta glave mogu biti prisutni, ali nisu obavezni. U težim slučajevima pas može izgubiti sposobnost samostalnog hodanja. Ovi znaci nisu specifični samo za sindrom Voblera i zahtevaju veterinarski pregled.
Dijagnoza se postavlja neurološkim pregledom i snimanjem vratnog dela kičme, najčešće magnetnom rezonancom, a u određenim slučajevima kompjuterskom tomografijom ili mijelografijom, odnosno snimanjem uz kontrast. Rendgen može pokazati koštane promene, ali sam po sebi ne potvrđuje pritisak na kičmenu moždinu. Lečenje zavisi od vrste promena i težine znakova: može uključivati ograničenje aktivnosti i lekove prema proceni veterinara, ili operaciju radi smanjenja pritiska i, po potrebi, stabilizacije kičme. Rehabilitacija se prilagođava stanju psa. Prognoza je promenljiva i zavisi od težine i trajanja oštećenja, kao i odgovora na lečenje.