Plućni edem nastaje kada se tečnost nakuplja u plućnom tkivu i alveolama, umesto da alveole budu ispunjene vazduhom. Time se ometa razmena gasova i smanjuje snabdevanje krvi kiseonikom. To nije isto što i pleuralni izliv, kod kojeg se tečnost nakuplja u prostoru oko pluća.
Edem može biti kardiogeni, najčešće usled levostrane srčane insuficijencije, odnosno popuštanja leve strane srca, ili nekardiogeni, na primer usled teškog oštećenja pluća, udisanja dima ili toksičnih gasova. Znaci mogu uključivati ubrzano i otežano disanje, kašalj, nemir i disanje sa ispruženim vratom i odmaknutim laktovima. U teškim slučajevima mogu se javiti plavičaste sluzokože i penasti, ponekad ružičasti sadržaj iz nosa ili usta. Ovi znaci nisu specifični samo za plućni edem; dijagnozu i uzrok utvrđuje veterinar.
Sumnja na plućni edem zahteva hitnu veterinarsku pomoć. Psa treba držati što mirnijim, bez fizičkog napora, i ne davati lekove na svoju ruku. Lečenje zavisi od uzroka i težine stanja i često uključuje kiseonik i bolnički nadzor. Kod kardiogenog edema obično se koriste lekovi koji podstiču izlučivanje viška tečnosti i terapija osnovne srčane bolesti; kod nekardiogenog edema pristup zavisi od uzroka. Ishod zavisi od osnovnog poremećaja, težine edema i pravovremenog lečenja.