Kreatinin nastaje razgradnjom kreatina i kreatin-fosfata, materija koje učestvuju u snabdevanju mišića energijom. Krvlju dospeva do bubrega, gde se filtrira i izlučuje mokraćom. Njegova koncentracija u krvi koristi se za procenu sposobnosti bubrega da filtriraju krv, ali zavisi i od mišićne mase psa.
Kod pasa se kreatinin najčešće određuje biohemijskom analizom krvi. Rezultat se poredi sa referentnim rasponom laboratorije koja je obavila analizu, jer se rasponi razlikuju prema metodi merenja i populaciji pasa. Na nalaz mogu uticati hidratacija, mišićna masa, ishrana i pojedini lekovi. Vrednost unutar referentnog raspona ne isključuje ranu bolest bubrega.
Povišen kreatinin može ukazivati na smanjenu filtraciju krvi u bubrezima, ali ne otkriva sam uzrok. Može se javiti pri dehidraciji ili smanjenom dotoku krvi u bubrege, kod oštećenja bubrega ili prepreke oticanju mokraće. Snižen kreatinin najčešće je povezan sa malom mišićnom masom ili njenim gubitkom i sam po sebi obično ne ukazuje na bolest bubrega.
Nalaz kreatinina ne procenjuje se izolovano. Veterinar ga tumači zajedno sa simptomima, pregledom, analizom urina, drugim laboratorijskim pokazateljima i promenama vrednosti tokom vremena. Lečenje nije usmereno na sam kreatinin, već na osnovni poremećaj koji je doveo do promene njegove koncentracije.